យោងតាមអង្គការWCS បានឲ្យដឹងថា ចំនួន សត្វប្រភេទនេះកំពុងមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារបណ្តាលមកពីការបាត់បង់ទីជម្រកនិងការប្រមាញ់យកទៅលក់ដូរធ្វើជាសត្វចិញ្ចឹម។ សត្វទោចប្រភេទនេះ មានវត្តមានតែនៅក្នុងភាគខាងកើតនៃប្រទេសកម្ពុជា និងភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាមប៉ុណ្ណោះ។

ចំណែកឯនៅភាគខាងជើងនៃដែនជម្រក សត្វព្រៃស្រែពកវិញ គេប្រទះឃើញមានប្រភេទប្រហាក់ប្រហែលគ្នានេះដែរ តែមិនមែនជាប្រភេទទោចថ្ពាល់លឿងទេ។ ប្រទេសកម្ពុជាទំនងជាមានវត្តមានសត្វទោចថ្ពាល់លឿងច្រើន ហើយដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមាមានវត្តមានប្រភេទនេះច្រើនជាងគេបំផុត តាមការប៉ាន់ស្មានមានប្រហែល ៦៦៩ក្រុម។

យោងតាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវនាពេលថ្មីៗនេះ បានរកឃើញថា ដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំព្រេច មានវត្តមានសត្វទោចថ្ពាល់លឿងនេះច្រើនលំដាប់ទីពីរបន្ទាប់ដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា ក្នុងភូមិសាស្ត្រខេត្តមណ្ឌលគិរី។

យោងមាត្រា៥៨នៃច្បាប់ស្តីពី តំបន់ការពារ ធម្មជាតិនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ជនទាំងឡាយណាដែលប្រព្រឹត្តបទល្មើសសត្វព្រៃ ដូចជា ការចាប់ ដាក់អន្ទាក់ ប្រមាញ់ បំពុល ប្រមូលពង កូនសត្វព្រៃគ្រប់ប្រភេទ ត្រូវពិន័យជាប្រាក់ចាប់ពី ១០០.០០០‌៛ (ដប់ម៉ឺនរៀល) ដល់ ១.០០០.០០០៛ (១លានរៀល)។

នៅឆ្នាំ ២០១៤ អង្គការ WCS សហការជាមួយក្រសួងបរិស្ថាន បានផ្តួចផ្តើមបង្កើតគម្រោងទេសចរណ៍ធម្មជាតិសហគមន៍មួយឈ្មោះ ជុំរុំទោចថ្ពាល់លឿង (Jahoo Gibbon Camp) ស្ថិតក្នុងដែនជម្រក សត្វព្រៃកែវសីមា ក្នុងគោលបំណងការពារប្រភេទជិតផុតពូជនេះផងនិងផ្តល់ឱកាសដល់អ្នកទេសចរបានទស្សនាសត្វទោចថ្ពាល់លឿង និងស្វាកន្ទុយស ព្រមទាំងសត្វស្លាបកម្រផ្សេងៗទៀតផង៕